korea

ในระหว่างนั้นจีนยังตกอยู่ในปัญหาความขัดแย้งทั้งภายในและภายนอก จึงปล่อยให้อาณาจักรแห่งนี้ตั้งตัวเติบโตขึ้นมาเรื่อยๆ ในขณะเดียวกัน ชิลลาก็ไม่สามารถแผ่อิทธิพลขึ้นไปถึง เนื่องจากถ้านำทัพขึ้นไปก็อาจต้องสู้รบกับชนเผ่าเร่ร่อนเผ่าอื่นๆที่อาศัยอยู่ในบริเวณนั้นด้วย อาจต้องเสียทีถูกอาณาจักรใหม่แห่งนี้ตีกลับมาได้ ในขณะที่อาณาจักรจินเติบโตขึ้นเรื่อยๆนั้น ต่อมาราชวงศ์ถังได้พยายามจะให้อาณาจักรแห่งนี้เข้ามาเป็นเขตอำนาจของจีนเพื่อเป็นรัฐกันชนกับชนเผ่าเร่ร่อนทางเหนือ

ใพ.ศ. 1256 ราชวงศ์ถังจึงได้ประกาศให้อาณาจักรแห่งนี้เป็นมณฑลหนึ่งของจีน และเนื่องจากทำเลที่ตั้งอยู่ติดกับคาบสมุทรเหลียวตงของจีนที่ล้อมรอบทะเลป๋อไห่ จึงเรียกมณฑลนี้ว่ามณฑลป๋อไห่ แต่ชาวจินเองถือว่าตนเป็นอาณาจักรโดยสมบูรณ์ แด โจยอง ก็ดำรงสถานะเป็นกษัตริย์ของอาณาจักรแห่งนี้ ซึ่งจีนเองก็ยินยอมรับสถานะความเป็นกษัตริย์ของ แด โจยอง แต่ยังคงถือว่าเป็นเขตอำนาจของจีนอยู่เช่นนั้นและจากการที่จีนเรียกดินแดนนี้ว่าป๋อไห่ อาณาจักรแห่งนี้จึงถูกเรียกว่า บัลแฮ ซึ่งเป็นภาเกาหลีมากกว่าที่จะเรียกว่าอาณาจักรจิน

การล่มสลายของอาณาจักรบัลแฮเริ่มต้นขึ้นเมื่อเกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างราชวงศ์เหลียว หรือพวกชนเผ่าคิตัน เข้าตีดินแดนของจีนสมัยปลายราชวงศ์ถัง ในพุทธศตวรรษที่ 15อาณาจักรบัลแฮจึงต้องถูกตีไปด้วยเนื่องจากเป็นเขตอิทธิพลที่อยู่ใกล้ชิดติดกันระหว่างเขตดินแดนระหว่างจีนและคิตันในแมนจูเรีย ในพ.ศ. 1545 ราชวงศ์ถัง ถูกราชวงศ์เหลียวตีจนแตกออกเป็นแคว้นเล็กแคว้นน้อย และพวกคิตันก็ทำสงครามต่อเนื่องจนกระทั่งได้ครอบครองดินแดนทางตอนเหนือของจีนส่วนใหญ่ การทำสงครามยึดครองครั้งนี้ อาณาจักรบัลแฮก็ถูกยึดครองไปด้วยเช่นกัน ราชวงศ์เหลียวเข้าตีบัลแฮจนแตกใน พ.ศ. 1469 นับเป็นการสิ้นสุดอาณาจักรบัลแฮ แม้ในภายหลังราชวงศ์เหลียวได้ตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นแทน คือ อาณาจักรตงตาน เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งได้เพียง 10 ปี ในพ.ศ. 1479 ราชวงศ์เหลียวก็ควบคุมอาณาจักรตงตานมาเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์เหลียว และประชาชนชาวบัลแฮรู้ว่าตนเองสืบเชื้อสายจากชาวชาวโกคูรยอ ไม่ใช้ชาวแมนจู จึงได้อพยพลงใต้ไปยังบริเวณอาณาจักรโกคูรยอเก่าแล้วสถาปนาอาณาจักรใหม่ขึ้นมาคืออาณาจักรฮูโกคูรยอหรืออาณาจักรโกคูรยอใหม่

     แทบง,ฮูโกคูรยอ หรือ อาณาจักรโกคูรยอใหม่ (เกาหลี: 태봉, ฮันจา: 泰封 ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งใน สามอาณาจักรหลัง ของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วย อาณาจักรฮูแพกเจ , อาณาจักรรวมซิลลา และ อาณาจักรฮูโกคูรยอ ถูกสถาปนาโดย กุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปีค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตี อาณาจักรฮูแพกเจ และ อาณาจักรรวมซิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็น อาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็น พระเจ้าแทโจ

อาณาจักรรวมซิลลา (เกาหลี: 통일 신라,อังกฤษ: Unified Silla) เป็นอาณาจักรที่สถาปนาเมื่อปี ค.ศ. 668 โดย พระเจ้ามุนมู แห่ง อาณาจักรซิลลา ภายหลังจากการรวมอาณาจักรโกคูรยอ และ อาณาจักรแพกเจ เข้าเป็นหนึ่งเดียวกับซิลลาโดยอาณาจักรแห่งนี้มีราชธานีอยู่ที่ คยองจู ซึ่งอาณาจักรรวมซิลลาได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 935 ภายหลังจากการยอมจำนนต่อ วัง กอน ของ พระเจ้าคยองซุน กษัตริย์องค์สุดท้าย

ใน ค.ศ. 892 ที่เมืองกวางจูนั้นที่เคยเป็นเมืองสำคัญของอาณาจักรแพกเจ คยอน ฮวอน ได้ตั้งกองกำลังขึ้นเพื่อก่อกบฏต่ออาณาจักรชิลลา โดยใช้เวลาถึง 9 ปีในการก่อกบฏ โดยในขณะนั้นมีการก่อกบฏไปทั่วทั้งอาณาจักรชิลลาทำให้อาณาจักรชิลลาเกิดความระส่ำระส่ายขึ้น กระทั่งได้แยกตัวออกมาตั้งรัฐอิสระขึ้น

คยอน ฮวอน ได้ให้ชื่ออาณาจักรใหม่นี้ว่า ฮูแพกเจหรือแพกเจใหม่นับว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อของอาณาจักรแพกเจที่ถูกโจมตีและถูกผนวกเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันของชิลลาใน ค.ศ. 660

คยอน ฮวอน ได้ตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งฮูแพกเจและอาณาจักรหูแพกเจได้เปิดสัมพันธ์กับอาณาจักรอู๋เยว่ ของจีนเพื่อสร้างพันธมิตรทางอำนาจระหว่างรัฐทั่งสอง แต่อาณาจักรหูโกคูรยอเองก็เริ่มสร้างเสริมกำลังของตนเช่นกัน อย่างไรก็ตามทางจีนเองก็เกิดการก่อกบฏเช่นกันในปลายราชวงศ์ถัง โดยเป็น ยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร ของจีนบรรดาหัวเมืองต่างๆมีการแบ่งอำนาจกันเป็นห้าราชวงศ์ สิบอาณาจักร คือ ราชวงศ์เหลียว ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์จิ้น ราชวงศ์ฮั่น และราชวงศ์โจวกับอีกสิบอาณาจักร หลังจากวังกอนได้ปลดพระเจ้ากุงเยพระราชาแห่งฮูโกคูรยอลงนั้นก็นำกองทัพมาโจมตีอาณาจักรฮูแพกเจ จำนวน 100,000 นาย อาณาจักรฮูโกคูรยอและอาณาจักรฮูแพกเจได้ทำสงครามกันที่ ซอนซาน (ปัจจุบันอยู่ที่จังหวัดคยองซานเหนือ)ในที่สุดฮูแพกเจก็เริ่มถูกโจมตีอย่างหนัก ในปลาย ค.ศ. 936 พระเจ้าคยองซุนแห่งอาณาจักรชิลลาได้ยอมแพ้ต่ออาณาจักรฮูโกคูรยอ และภายหลังฮูแพกเจก็ถูกยึดครอง วังกอนจึงได้รวมอาณาจักรฮูโกคูรยอ อาณาจักรฮูแพกเจ และอาณาจักรชิลลาเข้าด้วยกันเป็นอาณาจักรเดียวกันอีกครั้ง และเปลี่ยนชื่ออาณาจักรแห่งใหม่อาณาจักรโครยอโดยยึดตามชื่ออาณาจักรโกคูรยอเพราะสืบเชื้อสายมาจากโกคูรยอ ดังนั้น อาณาจักรฮูแพกเจจึงนับเป็นการสิ้นสุดอาณาจักรแพกเจโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 936ในรัชสมัยพระเจ้าซินกอมกษัตริย์องค์ที่สองแห่งฮูแพกเจ